آدم هرچی دیونه تر باشه شاعر تره
یه جمله ی معروفی! هس که میگه:«آدم هر چی دیونه تر باشه شاعر تره»نمیدونم کدوم بابایی این جمله رو واسه اولین بار به زبون آورده...اما دمش گرم.
ترجیح میدم یه دیوونه ی شاعر باشم تا یه عاقل ِ ...!
ممنونم از همه شما دوستان خوب که بعد یه عالم خاک خوردگیِ وبلاگم باز هم اومدید و خوندید پستای جدیدم رو...
همه ی نظرا ی خصوصی رو هم میخونم سر وقت و حوصله.
و خیلی زیاد تر ممنون از همه دوستان خوبی که نقد کردند.از همه نقداتون استفاده میکنم.
ممنون از همه شما دوستان خوب که این روزا خیلی محبت داشتید مثل:ستایش عزیز،علی قدوسی،سید مهدی حبیبی(داداش مهدی)،داداش علیمحمد عزیز،استاد سید مهدی موسوی عزیز،جناب رئیسی عزیز،آرش سیفی،حدیث میر امینی،آبجی الهه صاقی عزیزم،مریم رفیعیان(منتظر پستات هستما)،پونه حدادیان،صفورا،زهرا رجایی،کامران قائم مقامی،امید صباغ نو،ساجده جبارپور،نگین آسمانی،ندای عزیزم و...(ببخشید اگه کسی از"قلم ِ کیبورد" افتاد)
اگه تو این دو روز آخر نمایشگاه کتاب رفتید حتما سری به انتشارات نیماژ بزنید.
سلام ای انکه با شیر اندرون با جان شوی بیرون
سلام ای عشق...ای اکسیر آغازی و پایانی (حسین منزوی)
و اما اینم یه ترانه...
من تشنه ی خوابیدنم
با عطر ِ خوب ِ بودنِت
بیدارم اما سال هاست
سیراب ِ سیراب از غمت
انقد شبام طولانی َن
یه عمرو هر شب بی تو ام
جشن ِ هزار سالِگی
باید بگیری بی خودم
هر جا نگاه میکنم
عکس ِ تو ظاهر میشه و
دیونه تر از هر شبم
دستم به قرصم میره و
نقش ِ تو رو میزنه
دیوار،در(ب)،پنجره
دنیا داوینچی! میشه و
"تو"تووو دلِ هر منظره
رفتی واینجا توو اتاق
شَک میکِشم شَک میکِشم
طرحِ صدایی که نگفت
رفت به"در...ک"! میکِشم
صد چشم میبوسه منو
صد گوش میبنده به من
صد لب بگیره از نگام
یه دل... نمیبینه که من
آغوش ِ درهم میکشم
با هر تپش بی تاب ِ تو
چشمم سیاهی میره و
توو خواب...دیدم خوابتو
حق با صدای پای توس(ت)
گوش ِ منو خوابم کره
قلب ِ من اینجا و ولی
قلب ِ تو پشت ِ این دره
یه پیک و هف خط دلهره
هفتاد و یه بیت از چشات
کامل ترین دیوان ِ عشق
یه مستند از خاطرات
شکل ِ دو روح و یه بدن
از ترجمان ِ یه منیم
تابوی من دیدار ِ توس(ت)
با اینکه تو فکر ِ همیم
حق با صدای پای توس(ت)
گوش ِ منو خوابم کره
کم کم سکوت میشه و
قلب ِ تو پشت ِ این دره
من